dijous, 29 d’abril del 2010

El temps



Últimament tinc la llàgrima fluixa.
Em vénen records que em fan sentir nostàlgia. El que més trista em posa, però, són els records que ja no tinc.
He oblidat tantes coses!, i em sap tant de greu!

3 comentaris:

Cris ha dit...

Bufffffffffff!!!!!!!!!!! 1 estimada molt forta i ja som 2, snif....

irene yoldi ha dit...

cuando una persona esta muy sensible,
cuando sabes que tienes fuerza para todo, pero no dejas de ser vulnerable,
cuando ese sentimiento de escuchar,ver, leer,sentir nos hace llorar,necesitamos que alguien sin decirnos nada nos de un fuerte abrazo y un beso,eso ayuda mas que mil palabras,pues nos ayuda a recuperar nuestra autoestima.
un abrazo muy fuerte y un besazo.

Cris ha dit...

Ostres Irene, tu sí que saps!! Si sabessis com t'admiro...
En aquests moments delicats, t'envio una estimada molt forta (per aquí per molt que t'apreti no et faig mal, oi?) i un petó mooooolt gran. Molts ànims, paciència i p'alante!!